Vandaag zijn we naar Rouen gereden. Een grote stad ongeveer 60 kilometer van Veules-les-Roses. Een prachtige stad, met veel mooie oude gebouwen en leuke winkeltjes. Eerst hebben we bij de VVV een gratis stadsplattegrond gehaald waar ook veel informatie in stond over de belangrijkste bezienswaardigheden in Rouen.

 

Natuurlijk hebben we de Notradame bekeken, een prachtige grote kerk in Rouen. De spitstoren in gietijzer is met zijn 151 meter de hoogste in Frankrijk. De oudste delen zijn in de 12e eeuw gebouwd. In deze kerk staat onder andere de tombe uit de 13e eeuw waar het hart van Richard Leeuwenhart wordt bewaard.

 

 

 

Daarna hebben we een lekker broodje gekocht bij een bakker. We hebben dat onder een afdak opgegeten want inmiddels was het behoorlijk hard aan het regenen.

 

 

Ook moest er nog wat gewinkeld worden....

 

 

en Rebecca heeft ( alweer ) schoenen gekocht.

 

 

Luuk hoopte op een speelgoedwinkel omdat het vakantiegeld in zijn zak brandde maar helaas....tussen al die winkels was niet één speelgoedzaak. Ook toen ik er in een kledingzaak naar vroeg konden ze me niet verder helpen. Hoe doen al die franse kindertjes dat ? Of zeuren die minder in de stad omdat ze weten dat ze toch geen speelgoedwinkels tegen komen...

 

Op de Vieux Marché nog een veel te duur biertje gedronken op een terras bij een Cocktailbar. Behalve dat ze een ijsthee te veel hadden gerekend ( hebben we uiteraard niet betaald ! ) bleek ook dat je extra moest betalen voor het terras.

 

Daarna hebben we de tegenover gelegen kerk Sainte Jeanne d'Arc bezichtigd. Deze kerk is gebouwd op de plek waar de terechtstelling van Jeanne d'Arc plaats vond. De moderne buitengevel geeft de zee weer met een schubbendak in arduin en koper. Mijn eerste reactie was 'getver wat strak' maar binnen was ik meteen verkocht. Wat een prachtige kerk..... De ongelooflijke loodglasramen komen uit een andere kerk, de Saint Vincent kerk.

 

 

Aan het eind van de middag zijn we naar Rouen-Barentin gereden om boodschappen te doen. Zien we ineens een hele grote maxitoy langs de kant van de weg liggen ! Gelukkig voor Luuk was hij nog open. Ma kocht een puzzel ( de van thuis mee gebrachte puzzel is al af ) en Luuk zocht een doosje Starwarslego uit.

 

 

Na de boodschappen aten we wat bij de Pizza Paï ( de pizzahut ? ) die in hetzelfde winkelcentrum was gevestigd als de supermarkt. Ik nam een frute `d mer, een heerlijke vispizza en als voorgerecht mochten we salades kiezen van het uitgebreide saladebuffet. De bediening ging best vlot maar rommelig. Eerst vergaten ze een bier en daarna vergisten ze zich met de espresso. Pa en ma kregen koffie met melk en mijn koffie vergaten ze. Het duurde dus even voordat we uiteindelijk aan de koffie zaten want het meisje leek het maar niet te begrijpen. De twee vrouwen die naast ons zaten begrepen het allemaal wel en ook zij begonnen zich ermee te bemoeien. Gelukkig viel het kwartje op een gegeven moment......

 

Toen kwam de rekening waar we ook een tijd op moesten wachten en daar klopte geen barst van. Er stond macaroni op die niemand had genuttigd en verkeerde pizza's. Het was dus gewoon een andere bon ! We wilden eerst alweer protesteren maar toen mijn moeder het narekende en erachter kwam dat het bedrag iets lager uitkwam hebben we het maar zo gelaten. Het scheelde niet heel veel maar nu hadden we in elk geval de koffie gratis. Toch aardig !

 

 

Rond half elf waren we thuis, het was echt een heerlijke dag geweest. Natuurlijk konden we nog niet meteen naar bed.... de vrouwen moesten hun vakantieverslag bijschrijven en Luuk moest nog even een ruimteschip in elkaar zetten.

 

 

Zaterdag om negen uur had Luuk een thuis wedstrijd tegen Pollux. Ik ben niet geweest maar heb lekker uitgeslapen. Het ging trouwens prima hoorde ik later en het was een leuke wedstrijd geweest om naar te kijken. Ze wonnen met 5-4.

 

Om twee uur fietste ik naar de club want daar werd al vanaf twaalf uur een grote actie gehouden om geld op te halen voor het goede doel. Nu waren ze  al weken bezig met geld ophalen maar vandaag was dan echt de grote dag. Het geld was bestemd voor het KWF (kankerbestrijding ) en de afdeling Oncologie van het Vlietland Ziekenhuis. Het zag er prachtig uit allemaal en het zonnetje maakte het plaatje helemaal compleet. Er waren eetkraampjes, spelletjes voor de kinderen, JaWa Sport stond er met een Pink Ribbon kraam met allemaal roze hockeyspullen en om half één was de eerste hockeyclinic gestart.

 

 

Luuk begon om kwart over twee met de Clinic en Rebecca moest nog wachten tot kwart over vier. Geen probleem, ook voor haar was er in de tussentijd genoeg te doen. Je kon een strippenkaart kopen waarmee je ook nog verschillende spelletjes kon doen.

 

Gaaf waren de opblaasbare omheiningen met ingebouwd doel. Hier was er één met twee doelen, er achter stond er nog één met drie doelen. ( is ook nog te zien in het filmpje )

 

 

Terwijl speelde Rebecca een potje golfhockey. Ze was nog goed ook !! Vooral de slurf (te zien in het filmpje) waar ze door heen moest was erg lastig en er waren er verschillende die er vijfentwintig of meer keer voor nodig hadden om 'm er door heen te krijgen. Rebecca mepte hem er in drie keer in !!

 

 

Het luchtkussen was ook een succes !

 

 

 

Erg leuk was dat Ellen Hoog en Lisanne de Roever uit het Nederlands elftal ook op deze dag aanwezig waren.

Rebecca wilde wel een handtekening van allebei op haar shirt.

 

 

Ik vermaakte me ook prima met de andere ouders....

 

 

 

Gerard en de kinderen gingen rond een uur of zes weg, ik bleef nog even hangen tot zeven uur. Eerst was er nog de veiling die ik graag wilde zien en natuurlijk wilde ik ook wel graag de bekendmaking van het geldbedrag mee maken. Daarna kwam er ook nog een band dus ik had best nog langer willen blijven.

Maar ja....ik had ook nog een verjaardag die avond. Ook gezellig hoor dus echt erg vond ik dat niet.

 

Leuk om te zien die veiling ! Niet te geloven waar sommige dingen voor weg gingen. Een eierkoker voor €75, een hockeystick voor €260.....

Bertina ging voor de ipod en ze had 'm uiteindelijk voor €90.

Ook van de veiling is een klein stukje te zien in het filmpje.

 

Om zeven uur werd het voorlopige bedrag bekend gemaakt. Er moest nog veel geld geteld worden maar het was nu al........  €10.000 !!! Super toch ?!

 

Om kwart over zeven was ik thuis en een half uur later moest ik alweer de deur uit. Samen met Natasja fietste ik naar Chris. Johan vierde gister zijn zeventiende verjaardag. Van tevoren hadden we het plan misschien nog te gaan stappen maar ik was zo moe van mijn drukke week en het was zo gezellig op de verjaardag dat we bleven hangen. Het was alweer kwart voor drie toen we richting huis fietsten. ( Sorry Chris ! ) Voordat ik in mijn bed lag was het ook alweer vier uur ( moet altijd eerst nog even lekker zitten...) maar dat was in elk geval een paar uur eerder dan wanneer Natas en ik waren gaan stappen.

Natuurlijk kun je alles verwachten bij een kinderboekenweekthema dat gaat over geheimen. Toch had ik dit echt niet verwacht...

Vorige week woensdag maakte ik bij de opening van de KBW een groepsfoto van de bovenbouwleerkrachten die verkleed als geheimzinnige lieden over het schoolplein hadden gelopen. Ik maakte een paar foto's na elkaar om er zeker van te zijn dat er op z'n minst één goede tussen zou zitten. Toen ik `s avonds de foto's bekeek schrok ik me een hoedje. Er stond een persoon op een van de foto's die er helemaal niet was. Op de foto ervoor en erna is daar niets van te zien. Rebecca die net op bed lag en die nog wat aan het lezen was heb ik weer uit bed gehaald. Ik moest het echt even met iemand delen.

 

Natuurlijk heb ik er een logische verklaring voor proberen te bedenken maar ik kom er echt niet uit. Ik heb echt niemand anders gezien toen ik de foto maakte.

Zonder begeleidende tekst heb ik de foto's doorgestuurd naar mijn collega's, ik was benieuwd wat zij er over zouden zeggen. Inderdaad was er een opmerkzame collega geweest die het had gezien. De meeste was het niet eens opgevallen.

 

Het was ineens druk in de pauze bij de PC van de conciërge. Iedereen wilde de foto wel eens zien. Niemand had een verklaring op één collega na die zei dat het wel eens een ouder van school kon zijn die rond die tijd appels kwam brengen. Tja het zou misschien een verklaring zijn als hij naar buiten liep, zag dat wij de foto's aan het maken waren en zich meteen door zijn knieën heeft laten zakken. Wel vreemd dat op de foto erna helemaal niets meer te zien is. Volgens de ICT collega van school is dit niet mogelijk en ik geloof daar eigenlijk ook niet echt in. Maar wat dan ?

Lichtbollen heb ik vaak genoeg gefotografeerd maar nog nooit een geestverschijning. Ik geloof ook niet echt dat ik dat zou kunnen. Een groot mysterie dus. Ik ga het toch nog een keer aan de appel-ouder vragen je weet maar nooit....

 

Natuurlijk dacht er ook een collega dat ik iets met photoshop had gedaan. Een logische gedachte maar de meeste mensen die mij echt kennen weten dat ik aardig met een PC over weg kan maar een nul ben op het gebied van fotobewerking. Ik weet hoe ik een foto moet verkleinen en hoe ik rode ogen verwijder maar dan houdt het ook echt op. Rebecca is net begonnen met een online cursusje PSP maar die krijgt dit ook echt nog niet voor elkaar hoor. Hoe hadden we ooit dat hoofd achter dat haar en die hand kunnen plakken ?

Hebben jullie wel eens zoiets mee gemaakt ? Of heeft iemand hier een verklaring voor ? Ik hoor het graag !

 

 

 

 

 

Luuk was zes toen Gerard hem heeft leren schaken. Eigenlijk was het Rebecca die schaken wilde leren en ik was helemaal verbaasd toen Gerard de kinderen terug bracht na hun paasweekend en ook Luuk al een aardig partijtje kon schaken.

Het schaakbord had ik even daarvoor op de fancyfair gekocht voor € 5 !!

 

 

 

Een tijdje speelden Rebecca en Luuk regelmatig een potje Schaak. Tot het nieuwtje er voor Rebecca af was en ze er niet echt zin meer in had. Voor Luuk was het lastig om iemand te vinden die met hem wilde ( en kon ) schaken. Ik heb al vaker aan een schaakvereniging gedacht en het ook wel eens aan Luuk gevraagd maar voor Luuk hoefde dat niet.

 

Tot we een paar weken geleden bij Jackey en Govert waren en Luuk daar kennis maakte met Lola. Lola zit op een schaakvereniging en wilde wel een partijtje Schaken met Luuk. Luuk speelde en verloor natuurlijk maar hij vond het wel  geweldig om het weer eens te doen. 

 

 

 

Daarna begon ik weer te denken aan een schaakclubje, het zou toch wel iets voor Luuk zijn. Ik zocht op internet of er ergens in de buurt een schaakvereniging voor de jeugd was en dat bleek hier inderdaad te zijn. Wel een dik half uur fietsen ( dacht ik ) dus hij moest het dan ook wel echt heel leuk vinden. Toen ik het aan Luuk voorstelde zei hij meteen dat hij niet wilde. Op mijn vraag waarom niet was zijn antwoord dat iedereen op die vereniging het heel goed kon en dat hij niet eens wist wat schaakmat was.

 

Natuurlijk had hij de partij tegen Lola in zijn hoofd. Zij had steeds uitgeroepen dat ze hem al een paar keer schaakmat had kunnen zetten en dat ze dat niet gedaan had. Ik zei hem dat er nu juist een groepje was ( ik had inmiddels mailcontact gehad met de vereniging) dat net was gestart en er werd nu ook een schaakcursus gegeven voor beginners. Dat leek hem wel wat. Om zes uur stapten we op de fiets, om kwart voor zeven begon de cursus. Wat ik al zei, ik had er altijd dik een half uur over gefietst en besloot dus mijn tijd ervoor te nemen. Maar Rebecca wist een kortere weg die ze eens met school had gefietst. Helemaal binnendoor door een parkje. Staan we een kwartier later al voor de deur !!

 

Kwart over zes.....konden we nog een half uur wachten ! De kinderen vonden het niet zo'n probleem. Bij het sportcomplex ligt ook een grote speeltuin. 

Ik raakte in gesprek met een moeder in de speeltuin die met haar dochter naar het atletiekclubje kwam kijken. Zij was ooit zelf Nederlands kampioen geweest en ze wilde nu kijken of haar dochter deze sport ook wat zou vinden. Helaas bleek dit atletiekclubje op een andere dag te trainen en ze was dus voor niets gekomen. Vandaar dat ook zij in de speeltuin belandde. Op een gegeven moment kwamen we er achter dat we allebei al heel lang 'alleen' waren en ineens waren we heel persoonlijk in gesprek. Over wat we verwachten in een nieuwe relatie, wat we per se niet willen.

Gek hoe je af en toe ineens met een wildvreemde een goed en diep gesprek kan voeren. Ineens keek ik op mijn horloge en zag dat het tijd was, zouden we nog bijna te laat komen ! 

 

 

Behalve Luuk waren er nog twee jongetjes en er was een begeleider. Het is heel wisselend maar meestal zijn er nog een paar meer en dan is er ook een begeleider extra. In dezelfde zaal kwamen even later ook allemaal dammers binnen die aan een tafel in dezelfde ruimte gingen zitten. 'Dat wil ik wel ! ' riep Rebecca uit.

Maar ik vind het wel goed zo.Twee activiteiten per kind vind ik wel genoeg. Rebecca heeft haar pianoles en drie keer in de week de hockey en Luuk behalve de drie keer hockey nu ook misschien het schaken.

 

Luuk vond het echt fantastisch, hij was zo enthousiast ! Tamme keek eerst wat Luuk al van het schaken wist en dat bleek nog aardig wat te zijn. Ik was helemaal verbaasd. De basis beheerst hij al prima en hij kan best al een klein beetje vooruit kijken. Natuurlijk is er nog heel veel te leren en Luuk merkte ook weer op dat hij niet wist wat schaakmat was. Blijkbaar zat dat hem flink hoog......

 

Tamme zette een paar stukken op het schaakbord en liet Luuk zien hoe hij hem vast kon zetten met een paar stukken. 'Nu heb je mij schaakmat gezet ! ' vertelde hij.

Luuk was tevreden. Hij kreeg ook een werkboek waarin hij moest tekenen hoe de verschillende stukken mochten lopen. Veel wist hij zelf al. Luuk speelde een partijtje tegen Dillon. Luuk won maar dat kwam ook wel omdat Tamme hem een paar keer flink geholpen heeft met aanwijzingen. Vijf of zes keer mag hij mee doen voordat hij hoeft te beslissen of hij bij de vereniging wil maar volgens mij heeft Luuk al beslist......

 

 

Blijkbaar is zelfs Rebecca door de schaakcursus weer enthousiast geraakt want toen ik gisteravond boven kwam om te zeggen dat het bedtijd was waren ze allebei verdiept in een partijtje schaken.

 

 

Zaterdagavond zijn we naar een voorstelling geweest van 'Het dak op' , de toneelvereniging uit de flat van mijn ouders. Deze vereniging bestaat al erg lang en ik heb al heel wat voorstellingen bijgewoond. Als kind al....het is steeds weer super om mee te maken !

Het blijft bijzonder dat een flat zo'n recreatievereniging heeft waar jong en oud elkaar kan ontmoeten. Sommige komen vaak boven voor een biertje of een potje biljart en dart, wij komen er eigenlijk alleen met speciale middagen en avonden zoals nu.

 

Om half negen begon de voorstelling en het was weer een erg leuk stuk. Luuk zal niet alles begrepen hebben maar er zat zoveel humor in dat ook hij heeft genoten. Balen was dat ik best veel had gefilmd maar dat er thuis iets fout ging bij het overzetten waardoor de helft van mijn (film)beelden verdwenen zijn. Zondag ben ik zo'n beetje heel de middag bezig geweest om de beelden terug te vinden. o.a. heb ik PC inspector gedownload maar daar kwam ik niet uit. Op een gegeven moment heb ik het maar opgegeven, er ging te veel tijd in zitten. Gelukkig ( vooral voor de spelers ) zijn er nog wat beelden bewaard gebleven waar ik een kort filmpje van heb gemaakt. De verhaallijn is jammer genoeg nu niet meer te volgen.

 

 

 

 

 

 

Na de voorstelling was er een tombola waar je wat leuke prijsjes kon winnen. Luuk mocht de nummertjes trekken samen met de kleindochter van Klaas.

Het was heel gezellig en we bleven nog een aardig tijdje hangen. Luuk heb ik tussendoor wel even naar opa gebracht, die thuis was gebleven. Met opa at hij nog een nootje voordat hij zijn bed in ging. ( we bleven natuurlijk slapen ) Rebecca hield het wel vol tot het eind maar dat is ook echt een pierewaaier.....

 

Voor het filmpje van de tombola klik hieronder op meer

Zaterdag was het alweer vroeg dag. Om acht uur moesten we al vertrekken vanaf de hockeyclub want om negen uur moesten de jongens spelen in Rotterdam. Rebecca had die dag een thuiswedstrijd en gelukkig wilde Edwin, de vader van Iris,  haar wel thuis oppikken om half elf. Kon zij tenminste nog een beetje rustig bijkomen die ochtend. Ik reed mee met Edith en Astrid en we zouden achter de mannen, die ook met één auto gingen, aanrijden.

 

We waren net op weg toen de mannen keerden en terug reden naar de club. We merkten op dat ze misschien dachten dat de keeperspullen vergeten waren terwijl Astrid die mee had genomen. Maar nee....één van de heren bleek z'n jas vergeten te zijn dus die werd even opgehaald. Daarna gingen we voor de tweede keer op weg. Kwamen we ongeveer op dat zelfde punt, vlak voordat we de rijksweg op moesten draaien zegt Astrid ineens : ' O nee hè....ik heb natuurlijk wel die keeperstas bij me maar die ligt in mijn auto ! ' We zouden eerst met Astrid mee rijden maar gingen uiteindelijk met de auto van Edith omdat daar meer zitplaatsen inzitten.

We kwamen niet meer bij en reden weer terug naar de club !

 

De mannen hebben, hoorden we later, nog even op de vluchtstrook staan wachten maar zijn op een gegeven moment toch maar door gereden. Edith had ook een tomtom maar ze kreeg 'm niet goed ingesteld. We hadden een routebeschrijving van de HC Rotterdamsite gehaald maar daar klopte niet veel van. Uiteindelijk reed Edith meer op gevoel maar we kwamen toch al snel uit bij hockeyclub Rotterdam.

 

Wel grappig is dat dit de hockeyclub is waar Ron, één van de trainers en coaches, zelf bij speelt. Hij zat nu alleen in het buitenland waardoor hij er zelf niet bij kon zijn.

Maar wat een club is dit !! We moesten wel even kijken waar we koffie konden drinken. Wat is het groot daar.... We zagen een receptie, een grote rij kleedkamers en een trap naar boven. Boven bleek er inderdaad koffie te zijn en zagen we ook de mannen op het terras staan. Terwijl wij koffie dronken liepen de jongens via de tribunes het veld op. Konden ze lekker even inspelen op dat prachtige veld dat natuurlijk alleen voor heel belangrijke wedstrijden wordt gebruikt.

 

 

 

 

 

Jammer....maar de echte wedstrijd werd gespeeld op één van de andere velden.

 

 

 

Wat nog niet was gebeurd, gebeurde nu.... Ze verloren ! En flink ook met 7 - 1.

Je kon wel merken dat ze het niet gewend zijn. De keeper lag op een gegeven moment op de grond, verdrietig en boos. Ik kan me voorstellen dat het frustrerend is als keeper om er zoveel door te laten maar hij heeft er ook super veel tegen gehouden. Hele mooie heeft hij gestopt en er waren ballen bij die gewoon nooit tegen te houden zijn. Gelukkig was de boosheid snel over. Niet alleen de keeper vond het moeilijk om te verliezen, er waren er wel meer die het overduidelijk niet leuk vonden dat ze verloren hadden. Dan is het dus eigenlijkwel goed dat ze een keer verloren hebben.

Voor Rebecca's team zou het nou juist wel eens leuk zijn om een keer te winnen maar helaas...dat wil maar niet lukken. Ook dit keer verloren ze met 6-1.

Jammer dat een doelpunt werd afgekeurd omdat er op de cirkel in plaats van binnen de cirkel werd gespeeld. Wij, de ouders dachten dat het om de hoogte van de bal ging. In het filmpje vind ik het niet echt te zien dat het op de cirkel is. Ook van de tegenpartij werd een doelpunt afgekeurd vanwege de gevaarlijke hoge bal.

 

Gelukkig kon ik heel de wedstrijd van Rebecca nog zien want ik was al om kwart voor elf al op Spirit. Elf uur begon de wedstrijd pas.

Wat wel jammer was, de tegenpartij had al weer een vervelende mentaliteit. Ik vroeg ze na de wedstrijd vriendelijk om plaats te nemen om wat te drinken en ik keek een paar blikken.... Bovendien gingen ze te keer over de scheidsrechter die hun doelpunt had afgekeurd. ( volkomen terecht, hun bal was echt veel te hoog ! ) Niet normaal vind ik wanneer je al zoveel hebt gewonnen.

6-1 hebben we het hier over ! Ik vroeg waar ze vandaan kwamen ( slecht voorbereid ) en hoorde uit DenHaag. Nu is mijn persoonlijke ervaring dat er erg leuke mensen in DenHaag wonen maar anders zou je daar heel ander over gaan denken na de wedstrijden tegen Ypenburg, Craeyenhout en nu HDS.

 

 

Voor het filmpje van Rebecca klik hieronder op meer

Zo deze drukke week zit er gelukkig bijna op ! Ben echt even toe aan een rustig weekend, kijken of dat gaat lukken. Maandag en dinsdag ben ik heel de middag en avond bezig geweest met een filmpje voor de ouderavond van gister.  Vorige week dinsdag en maandag heb ik foto's gemaakt in de groepen 1 t/m 8. Tijdens de werkles, de gym en bij de dansles van de kleuters. Erg leuk om te doen ! Maar ja toen moest ik de foto's nog 'even' aan elkaar plakken en er wat leuks van maken met Windows Movie Maker.

 

Nu maak ik vaak genoeg filmpjes maar dit was toch wel heel wat anders. Het ging ook steeds mis met het opnemen van de muziek en toen ik het filmpje maandagavond opgeslagen had en het filmpje dinsdagmiddag weer wilde openen kreeg ik geen beeld meer te zien in de tijdlijn alleen nog in het storyboard. Tja dat is lastig bewerken ! En ik wilde nog wat tekst veranderen... Steeds als ik dat probeerde liep mijn PC vast en duurde het na het opstarten weer een half uur voordat het filmpje weer geopend was.  Natuurlijk waren dan de laatste veranderingen niet opgeslagen.... Uiteindelijk heb ik het maar zo gelaten.

Ik baalde er wel van want ik ben wat dat betreft erg perfectionistisch. Iets met foutjes afleveren is dan niet leuk. Nu zat er een dubbele foto in, er was tekst die te snel ging, te grote letters die zo ongeveer beeldvullend waren en wat tekst dat ik had willen aanpassen. Maar het grote geheel was toch erg leuk om naar te kijken zag ik op groot scherm en ik heb veel positieve reacties gekregen. Ook de Eftelingmuziek erachter sprak mensen erg aan.

 

Het filmpje wordt nu ook op de schoolwebsite gezet want wat zo leuk is, alle leerlingen staan erop en het geeft een goed beeld van de school.

Ook heel positief is....ik heb er heel veel van geleerd ! Volgende keer gebruik ik steekwoorden in plaats van veel tekst, gebruik ik kleinere letters en....sluit ik mijn PC pas af wanneer het filmpje klaar is.

De volgende keer ja, want de locatieleidster vroeg meteen of ik bij ons grote waterproject van volgend jaar ook zo'n fotofilmpje wil maken voor de ouders.

 

De rest van de ouderavond was ook zeer geslaagd. Ik voelde me echt  trots op de school bij het horen en zien ( o.a. bij de powerpointpresentatie ) van alle activiteiten die we al doen en de plannen die we nog hebben. Ook trots ben ik op de ouderraad die hun zegje deed en duidelijk heel betrokken is bij de school. Daarna volgde de informatie in de klassen. De kleutergroepen hebben we samen gevoegd en een collega deed het woord. Ook zij deed het erg goed, volgens mij heeft ze niets vergeten. De ouders hadden verder geen echte vragen meer en er was nog tijd voor een informeel praatje achteraf. Rond half elf was ik thuis.

 

Vandaag had ik dus weer een ouderavond, dit keer op de school van de kinderen. Twee weken geleden hebben wij de informatie in de klas gehad en dit keer was het tijd voor de algemene ouderavond. Het algemene gedeelte ging vlot en daarna was het tijd voor de workshops. Hier hadden wij ons vorige week voor op kunnen geven. Je kon voor maximaal drie workshops intekenen en de meeste hadden er wel drie opgegeven. Ik ook dus.... Op grote lijsten aan de muur kon je opzoeken waar je was ingedeeld en op welke tijd.

 

Ik begon bij sociaal emotionele ontwikkeling.  We namen plaats in de kring en kregen informatie over dit onderwerp. Nu dacht ik dat de informatie vrij algemeen zou zijn maar het blijkt dat er juffen zijn binnen de school die groepjes leerlingen begeleiden die uitvallen op dit gebied. Kinderen die gepest worden in de klas of op een andere manier buiten de boot vallen. Ze hadden ontzettend leuk spelmateriaal bij zich wat ze gebruiken bij deze groepjes, wat we konden bekijken en waar ze wat over vertelden. Erg leuk ! Natuurlijk keek ik vooral beroepsmatig naar al dit leuke spelmateriaal.  

 

Daarna volgde de workshop 'extra uitdaging' . Ik had er niet lang over na hoeven denken deze te kiezen want Rebecca zit bij juf Nanny (de Intern Begeleidster )  in dit groepje en dan is het best leuk om er wat meer over te horen.

Het groepje is voor kinderen van groep vijf t/m acht die wat extra uitdaging nodig hebben. Tijdens de les gaan ze naar juf Nanny en natuurlijk moeten ze datgene wat ze in de klas missen later inhalen. Dit is absoluut geen probleem voor ze en Rebecca kijkt elke week weer uit naar dit groepje. Nanny vertelde wat ze zoal doen tijdens de les zoals filosoferen,  discussiëren en notuleren, moeilijke spellen enz. Ook konden we materiaal bekijken wat ze gebruiken en gedichten lezen die de kinderen hebben geschreven. De komende weken gaan ze een film maken. Zelf zetten ze hun idee op papier, werken het uit, verdelen de rollen en oefenen dit. Iemand van de film academie komt het allemaal opnemen. Het idee ga ik hier natuurlijk niet verklappen maar Rebecca heeft het mij verteld en het is echt leuk !

 

De derde en laatste workshop ging over de Cito. In groep acht kregen we de informatie van juf Margo, de juf van Rebecca en van meester Peter uit groep zeven die Rebecca vorig jaar had. Een beetje dubbele informatie voor mij omdat ik tijdens de klasseninformatie van groep acht natuurlijk al het meeste had gehoord over de Cito maar toch weer erg interessant.

Behalve de informatie die we kregen mochten we ook een gedeelte van een Citotoets maken. We mochten als groep kiezen voor taal of rekenen en gelukkig riepen er al meteen twee : 'taal !' We kwamen tijd te kort om de toets helemaal te maken maar wat ik had was helemaal goed.

 

Rond tien uur was ik thuis maar dat kwam ook omdat ik natuurlijk weer had staan kletsen met Anita....... (Wel heel gezellig !!)

En nu naar bed, moeilijk maar af en toe nodig jammer genoeg.....

De kinderen waren dit weekend bij Gerard maar de hockey sla ik eigenlijk nooit over. Deels omdat het erg praktisch is om met zijn tweeën te zijn zodat de één met de één en de ander met de ander mee kan maar ook omdat ik het zelf geweldig leuk vind. Luuk speelde thuis om kwart over tien en Rebecca vertrok een kwartier later richting Den Haag. Gelukkig niet tegen dezelfde club als vorige week !!

 

Ik bleef bij Luuk, die moest spelen tegen Barendrecht. Wel grappig omdat de kinderen nu zelf ook een beetje in Barendrecht wonen....

Een leuke wedstrijd om naar te kijken en ze wonnen weer met 2-0.

 

Na de hockey wilde Luuk graag bij Luuk spelen en dat was goed. Ook Pieter kwam daar heen. Met zijn drietjes gingen ze 'klussen' en maakten een vogelvoederplank. Toen ik Gerard belde om te zeggen dat Luuk bij Luuk was hoorde ik meteen dat Rebecca's team achter stond. Jammer ! Later hoorde ik dat het uiteindelijk 1-7 is geworden maar dat ze ondanks alles toch lekker gespeeld hebben. Ook het andere team was erg gezellig gelukkig.

 

 

Omdat Luuk bij Luuk was en Gerard hem daar op zou pikken bedacht ik dat ik nog net genoeg tijd had om één optreden van mijn vader mee te pikken. Stuurloos trad om 11.00u, 12.00u. 13.00u. 14.05u en 15.15u. op. Snel sprong ik op de fiets en precies om 13.00u. was ik er. Het optreden was natuurlijk weer super..... 

 

 

alleen jammer van de regen !

 

 

Gelukkig regende het steeds maar even...

 

 

Na het optreden dronken we nog even een biertje. Leuk was dat wanneer je een plastic bekertje inleverde je een echt brandglas terug kreeg. Mijn vader merkte op dat hij dan aan het eind van de dag wel een heel servies zou hebben.

 

 

Na het biertje waar ik het toch ook wel erg koud van kreeg was het weer tijd om richting Vlaardingen te fietsen. Om drie uur wilde ik weer op de verjaardag van Ronald zijn. 40 werd hij ! Groot feest....

 

Op het moment dat ik weg ging stapten Ed en Gon binnen met een groot pak.

 

 

Behalve vaste planten voor in de tuin zaten er ook nog eens 40 WC rollen in !

Joshua hielp pappa wel met uitpakken....

 

 

Om vijf uur was ik weer thuis want om half acht zou Desireé weer voor mijn deur staan omdat we samen naar de Brandersfeesten wilden. We gingen eigenlijk voor de Gondelvaart waar ook Stuurloos weer langs zou varen maar omdat we nog te vroeg waren dronken we nog even wat bij ( ?? ) waar een tent was opgezet en een band optrad. Wel apart die boom in het midden....

 

 

Daarna besloten we toch maar vast langs de haven te gaan staan zodat we  goed zicht zouden hebben op de versierde boten van de Gondelvaart.

De boten waren ( bijna ) allemaal weer prachtig versierd en het was weer echt de moeite waard.

 

 

Alleen jammer dat de motor van de fluisterboot van Stuurloos er steeds mee ophield, net zoals het licht en geluid....

Het was ook erg lastig om de muziek te lezen in het donker,

Op de terug weg die Dees en ik niet meer hebben afgewacht scheen het allemaal weer te werken en maakten ze als nog een mooie aftocht.

 

Mattie, de accordéoniste schreef nog een erg leuk verslag waarvan ik hier een klein stukje wil plaatsen. Zij schrijft met zo veel humor, ze zou een weblog moeten beginnen !!

 

 

 

 

 

Toen Stuurloos voorbij was wilden wij eigenlijk wel weg. Door en door koud waren we !! Ik had panty's  en open schoenen aan en kon bijna niet meer lopen van de kou na twee uur langs de kant stilstaan. Dees had niet echt veel zin om Schiedam in te gaan en Rotterdam vond ik ook een prima idee.... Eerst belden we even naar Natasja om te vragen of zij nog mee wilde. Zij had wel zin en dus pikten we haar even op. Konden we meteen haar nieuwe huisje eens bekijken ! Echt heel mooi geworden allemaal.

 

In Rotterdam nog vreselijk gelachen met het parkeren. Het was super druk overal maar gelukkig zagen we na even rondrijden nog een klein plekje waar Dees wel kon parkeren. Wat alleen lastig was, er reden steeds auto's door de smalle straat die ook een parkeerplek zochten. Soms dacht er één dat Dees er uit ging omdat ze aan het insteken was. Steeds moesten we ons hoofd schudden en seinen dat 'wij hier echt gingen staan !'. Vervelend was het wel omdat de straat zo smal was dat mensen moesten wachten als Dees de auto probeerde in te steken. We hebben geloof ik wel twintig minuten gestaan en steeds reden dezelfde auto's voorbij. Lachend natuurlijk ! Tja dan kan natuurlijk niemand meer parkeren. op een gegeven moment had Natas een goed idee, gewoon eruit rijden ( toen het even rustig was ! ) en dan opnieuw erin rijden. Natuurlijk stond Dees toen in één keer goed.....

We hebben al een hoop lol gehad door dat parkeren en de chipknip hè Dees ?!

 

Kwart voor één waren we in de Pub. Al snel zag ik twee gasten die ik al eens eerder had ontmoet en weer hebben we de rest van de avond staan kletsen. Rond een uur of drie liepen we richting de Getback waar het ook nog heel gezellig was. Hoe moe ik van te voren ook ben op een gegeven moment kom ik op een punt dat ik over mijn slaap heen ben. Thuis ben ik nog even achter de PC gekropen en het was alweer over zevenen toen ik mijn bed op zocht. Gelukkig kon ik wel uitslapen tot half twee !

 

Nog even een paar fotootjes.......